MIĘDZY JESZCZE A JUŻ | Wystawa studentów i wykładowców na 13. Poznań Design Festiwal

Zapraszamy na wystawę prac studentów kierunku Architektura Wnętrz oraz wykładowców Katedry Architektury Wnętrz i Rzeźby Wydziału Sztuk Pięknych UMK pt. „Między jeszcze a już. O czasie, przestrzeni i doświadczeniu”. Ekspozycja zostanie zaprezentowana w ramach 13. edycji Poznań Design Festiwal, odbywającej się pod hasłem „Długowieczność”.

Kluczowe informacje o wystawie

KategoriaSzczegóły
WydarzenieWystawa „Między jeszcze a już. O czasie, przestrzeni i doświadczeniu”
Kontekst13. Poznań Design Festiwal – „Długowieczność”
Wernisaż23 października 2026 r. (piątek), godz. 19:00
Stary Browar, Galeria Słodownia +3, Poznań
Czas trwania24–29 października 2026 r., w godz. 12:00–20:00
Miejsce ekspozycjiStary Browar, Słodownia +1, Poznań
Zespół kuratorskidr hab. Grzegorz Maślewski, prof. UMK
mgr inż. arch. Katarzyna Rudólff-Kanabaj
dr Marcin Jędrzak

O koncepcji wystawy

Wystawa gromadzi prace studentów kierunku Architektura Wnętrz oraz wykładowców Katedry Architektury Wnętrz i Rzeźby Wydziału Sztuk Pięknych UMK w Toruniu. Prace sytuują się w stanie przejścia: między ideą a realizacją. Między tym, co dopiero się kształtuje, a tym, co już nabrało formy. To stan, w którym proces pozostaje ważniejszy niż jego domknięcie.

„Jeszcze” i „już” w tytule wystawy nie wyznaczają tu prostych granic, lecz otwierają przestrzeń pomiędzy: dla form w trakcie kształtowania, dla idei, które dopiero nabierają materialności, i dla realizacji, które zaczynają funkcjonować w czasie. Architektura wnętrz, forma użytkowa i rzeźbiarska stają się nośnikiem śladu: decyzji, użycia, pamięci. To, co materialne, splata się z tym, co ulotne – z rytmem codzienności, z obecnością ciała, z doświadczeniem trwania.

Podobnie jest z długowiecznością, która nie jawi się dziś jako obietnica trwania, lecz jako stan nieustannej transformacji. Współczesne ciało, rozpięte między materią a symbolem, staje się miejscem napięcia pomiędzy kruchością istnienia a pragnieniem przekroczenia własnych granic.

Prezentowane na wystawie prace artystów i projektantów podejmują próbę uchwycenia tego paradoksu. Długowieczność nie jest tu rozumiana jako wieczne życie, lecz jako ślad – forma pamięci zapisana w obiekcie, geście, materiale i obrazie. To opowieść o człowieku, który mimo swojej skończoności nieustannie projektuje siebie poza granice czasu.

Prace studentów

  • Małgorzata Brzóskiewicz
    Adaptacja lokalu usługowego w Twierdzy Toruń na bawialnię dla dzieci
  • Wiktoria Dzilińska
    Adaptacja Hali Targowej w Mławie na miejsce kultury
  • Dominika Górska
    Elat – architektura światła – adaptacja zabytkowej kamienicy
  • Monika Kaczmarek
    Eko apartament. Przedmiot z odzysku w luksusowych przestrzeniach
  • Mateusz Krzemień
    Łącznik miejski – adaptacja historycznej zajezdni tramwajowej w Toruniu
  • Gabriela Sosnowska
    Adaptacja kościoła św. Jana Chrzciciela w Fiszewie na budynek mieszkalno-artystyczny
  • Dominika Trzeciak
    Adaptacja XIX-wiecznego dworu na część reprezentacyjną ośrodka jeździeckiego

Prace wykładowców

  • Katarzyna Adaszewska
    rzeczy/nierzeczy
    piasek kwarcowy, antracyt, żużel, węglan wapnia, siarczan miedzi, żywica
  • Marcin Jędrzak
    Forma trwania
    element pochodzenia organicznego, mączka dolomitowa, żywica
  • Stanisław Kośmiński
    „Za pięć dwunasta”
    drewno jesionowe, metal
  • Alicja Majewska
    Niebieska linia 2–4
    porcelana, żywica, płyta MDF
  • Grzegorz Maślewski
    „Lustereczko, powiedz przecie…”
  • Kris Laszewicz
    Zatrzymane w ruchu: Przestrzeń, Design, Forma
    animacja
  • Kasper Łobocki
    Modular trip
  • Paweł Otwinowski
    …
    technika własna
  • Katarzyna Rudólff-Kanabaj
    Pomiędzy
    instalacja przestrzenna z tkanin
  • Aleksandra Truchel
    Etapy II
    instalacja z tektury
  • Maciej Wierzbicki
    On
    kamień, popiół

Gościnnie

  • Katarzyna Dreszer
    Rozmowa ∞ czasu z materią
    technika własna

Materiały dodatkowe